Μια φορά κι έναν καιρό ο καλός ο λύκος πήρε την μπριζόλα του από το ψυγείο και την έβαλε στο καλαθάκι του. Ξεκίνησε να πάει στη γιαγιά του. Στον δρόμο συνανάντησε την Κοκκινοσκουφίτσα που μάζευε μανιταράκια.

Το κοριτσάκι ρωτάει τον λύκο: «Πού πας;» και ο λύκος της απάντησε πως πάει να επισκεφτεί τη γιαγιά του.

«Πού μένει η γιαγιά σου;» τον ξαναρώτησε το κορίτσι με τα κόκκινα ρούχα. Ο λύκος της εξήγησε ότι μένει πίσω από τον μεγάλο λόφο Σουταπατάτσα. 

«Το ξέρεις ότι υπάρχει ένας πιο γρήγορος δρόμος από εκεί» του λέει η Κοκκινοσκουφίτσα και του δείχνει με το δάχτυλο ένα μονοπάτι. 

«Όχι!» της απαντάει λύκος.

Τότε η Κοκκινοσκουφίτσα του λέει: «Θα σε οδηγήσω εγώ.» 

Τον οδήγησε κοντά στο τέλος του δάσους. Εκεί ήταν το στέκι των κυνηγών…

Αν βρίσκεσαι στο δάσος και συναντήσεις ένα κορίτσι με κόκκινα ρούχα πρόσεξε πολύ και μην το εμπιστευτείς ποτέ.

Η εικόνα που συνοδεύει το άρθρο δημιουργήθηκε με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίζεται στην περιγραφή:

«Ένα κορίτσι με κόκκινα ρούχα μέσα στο δάσος δείχνει σε έναν λύκο ένα μονοπάτι και κρατάει ένα καλάθι πολύχρωμα μανιτάρια. Ο λύκος κρατάει ένα καλάθι που περιέχει μία λαχταριστή μπριζόλα.»

Συντάκτης