Δυο φορές και δύο καιρούς, στη Ζάκυνθο, ζούσε μια μάγισσα στο βυθό και κάθε μέρα ψαρεύε για να φάει. Η μάγισσα λεγόταν Κατάραλ, γιατί καταραζόταν ανθρώπους. Ζούσε σε ένα χαλασμένο βυθισμένο καράβι.
Μια μέρα βγήκε απ’ τον βυθό και στεκόταν μπροστά της μία οικογένεια που για κάποιο λόγο ήταν θυμωμένη. Ήταν θυμωμένη γιατί η μάγισσα είχε καταραστεί τον μικρότερο γιο της οικογένειας, τον Γουίλοου.
Η οικογένεια την απείλησε ότι αν δε λύσει την κατάρα θα το μετανιώσει. Η μάγισσα ήταν έξυπνη και είπε ότι θα το έκανε μόνο αν της έφτιαχναν το χαλασμένο καραβόσπιτό της.
Η οικογένεια συμφώνησε. Όσο όμως η οικογένεια επισκεύαζε το καράβι, η μάγισσα τους καταράστηκε να χάσουν την μνήμη τους χωρίς να το αντιληφθούν. Όταν τα κατάφερε η μάγισσα είπε: «Ανόητοι άνθρωποι!»
Έτσι η μάγισσα γύρισε σπίτι της και από τότε δεν ξαναβγαίνει από τον βυθό.
Μπράβο! Πονηρή αυτή η μάγισσα! 👍
Συμφωνώ!
Κι εγώ
Κι εγώ.
Χα, χα! Το ξέρω και ευχαριστώ πολύ, Αθηνά.
Μπράβο σου . Επίσης συμφωνώ με την Αθηνά.
Ευχαριστώ πολύ, Άγγελε.
Τέλειο! Ωραίο σπίτι θα είχε!
Το ξέρω! Επίσης το καράβι της ακόμη υπάρχει στην παραλία ναυάγιο της Ζακύνθου. Μπορείς να πας να το δεις! Έχει παλιώσει τώρα και δεν είναι πολύ ωραίο.
Εεεε! Κρίμα! Αλλά μπορεί να πάω να δω το καράβι.
Κι εγώ θα το δω.
Ποια κατάρα έριξε στον Γουίλοου;
Ρωτά τον Γουίλοου.
Απίστευτη δουλειά, Σοφία!
Ευχαριστώ, Άρτεμις!
Μπράβο σου, Σοφία.
Ευχαριστώ πολύ .
Μπράβο, Σοφία!!!💯😆
Ευχαριστώ 😁
Υπέροχο κείμενο Σοφία! Το βρίσκω πολύ ενδιαφέρουν αυτό το κείμενο! ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΙ ΑΛΛΗ ΦΟΡΑ Η ΜΑΓΙΣΣΑ!!! ~