Μια φορά, στο δωμάτιό μου, βρήκα μια χρονομηχανή. Μπήκα μέσα και είδα μια οθόνη και ένα πληκτρολόγιο. Πληκτρολόγησα τη χρονιά που ήθελα να πάω. Ξαφνικά, άρχισα να κουνιέμαι σαν να γινόταν σεισμός και, μόλις όλα σταμάτησαν, βγήκα έξω.

Ήταν το έτος 8025. Υπήρχαν ρομπότ παντού, αλλά άνθρωποι πουθενά. Μετά, όμως, είδα έναν άνθρωπο που φαινόταν πιο εξελιγμένος. Λίγο πιο πέρα, υπήρχαν κι άλλοι άνθρωποι – κάποιοι μιλούσαν με ρομπότ. Ήταν σαν να κατοικούσαν μαζί άνθρωποι και ρομπότ.

Οι άνθρωποι είχαν ένα τσιπ και ήξεραν τα πάντα. Τα σπίτια αιωρούνταν, όπως και τα αυτοκίνητα, τα οποία μπορούσαν να ταξιδεύουν στο διάστημα! Μπήκα σε ένα από αυτά – ήταν σαν διαστημόπλοιο από το Star Wars – και ταξίδεψα σε έναν άλλο πλανήτη, όπου επίσης ζούσαν άνθρωποι.

Όταν έφτασα, είδα χρονομηχανές, αλλά δεν λειτουργούσαν. Τότε αποφάσισα να επιστρέψω, αλλά μου είχαν πάρει τη χρονομηχανή! Έτρεξα προς τα ρομπότ που την είχαν πάρει, αλλά συνειδητοποίησα ότι ήταν αστυνομικοί.

Έμαθα ότι μιλούσαν ελληνικά και τους είπα ότι τη θέλω πίσω. Όμως, μου απάντησαν ότι ήταν παράνομη συσκευή. Χωρίς να το σκεφτώ, μπήκα μέσα και ταξίδεψα πίσω στο 2025.

Πήγα στους γονείς μου και τους είπα όλα όσα είδα, αλλά δεν με πίστεψαν. Έτρεξα στο δωμάτιό μου για να τους δείξω τη χρονομηχανή, αλλά… είχε χαθεί. Και τότε συνειδητοποίησα ότι και ο αδερφός μου δεν ήταν πουθενά.

Ωχ…

Συντάκτης